Ik merkte het voor het eerst in november op. En sindsdien is het eigenlijk niet meer weggegaan. Dat gevoel van geluk.

Denk nu niet dat ik de hele dag met een grote big smile rondloop. En ook niet dat ik geen moeilijke momenten meemaak, baal, me geen zorgen meer maak of me niet meer irriteer. Dat gebeurt allemaal. Maar de onderstroom is een gevoel van dankbaarheid, tevredenheid, geluk.

Ik schaamde me er eerst een beetje voor. Dat zeg je toch niet? Hoor jij wel eens iemand antwoorden op de vraag: hoe gaat het met je: ik ben gelukkig? Nee, dat doen we niet.

Nu ik er een tijdje aan heb kunnen wennen, durf ik er wel mee voor de dag te komen. Ik vind het een prettig gevoel. En wie weet zijn wel meer mensen gelukkig zonder dat ze dat echt beseffen. ‘Ik heb een prachtig leven’, zei iemand laatst, ‘maar ik geniet er niet zo van omdat ik eigenlijk altijd bezig ben. Ik wil zoveel, doe dat allemaal en dan word ik moe’.

Herken je dat? Net iets te moe zijn, net iets teveel hooi op je vork nemen om echt te kunnen genieten van wat je doet en met wie je bent? Om echt aandacht te kunnen geven aan wat er voor jou toe doet?

Degene die ik sprak over haar prachtige leven, vertelde dat ze dit standje eigenlijk al haar hele leven kent: doorgaan, doen wat je gevraagd wordt, anderen ter wille zijn en jezelf voorbij gaan. Kan het anders, ook in werkdagen? In de vakantie kan ze in een flow komen van genieten, ontspannen en weet ze wat het is om uitgerust te zijn. En dat gevoel verdwijnt als sneeuw voor de zon al direct na de vakantie. Herken je dat?

Nou, ik doe het niet meer. Sinds ik eind vorig jaar opmerkte ‘ik ben gelukkig’, is dat als grondstemming niet meer verdwenen.  Dat is toch geweldig! Hoe kan dat dan? vroeg ik me af. Volgens mij omdat ik heb leren sturen op mijn balans. Mijn balans is de basis voor de keuzes die ik maak: past het bij wat ik wil en aankan? wat is mijn behoefte? onder welke voorwaarden zeg ik ja? waar heb ik zin in? Dat zijn zoal belangrijke vragen bij alle keuzes die ik maak. Die vragen steeds afwegen, is een nieuwe gewoonte geworden. Ik ben ‘hart aan het werk’ gegaan.

Het is mijn streven om de verandering te zijn die ik graag zie. Je mag me eraan houden: ik blijf ‘hart aan het werk’. In dit blog deel ik voorbeelden van hart aan het werk in de zorg, maak ik concreet hoe je dat kunt doen én wat het jezelf, je cliënten en je werkgever oplevert.

Welke verandering wil jij zien in je omgeving?

Be the change you want to see.

10 reacties

  1. Indira op 30 januari 2014 om 12:15

    Wat een mooi stuk! En wat superfijn dat je je zo voelt.
    Het doet me denken aan het boekje ‘Verlichting voor luie mensen’ van Paul Smit, wat ik net uitgelezen heb.

    liefs,
    Indira

    • admin op 31 januari 2014 om 09:00

      Dankjewel Indira. Het boekje ‘Verlichting voor luie mensen’ van Paul Smit heb ik van mijn moeder gekregen. Ze is er super enthousiast over. Bij mij ligt -ie nog te wachten op mijn nachtkastje. Maar je maakt me nieuwsgierig dat je dingen herkent in mijn blog. Ik ga het nu snel lezen!

  2. Jan Everts op 30 januari 2014 om 13:50

    Wat een prachtig verhaal, recht uit het HART. Ik kan je vertellen dat ik het wel herken en ook ik probeer te genieten van alles wat er is, bijvoorbeeld mijn kinderen. Maar hoe snel word ik niet weer in de waan van de dag getrokken en ben ik weer druk met alles wat feitelijk niet heel erg belangrijk is.

    Ik vind jouw verhaal weer een prachtige reminder om te genieten van wat er is, bewust te genieten.

    Dank je wel voor de reminder!

    Hartelijke groet
    Jan

    • admin op 31 januari 2014 om 09:06

      Super dat dit blog een reminder voor je is om te genieten van wat er is. Ik wens je deze dag ook een bewust momentje toe. Ik wilde zeggen een ‘geluksmomentje’. Maar ik besef me dat bewust zijn van wat er is – ook als dat neutraal is of op het eerste gezicht negatief – al heel vervullend is.

  3. Marion Hijmensen op 30 januari 2014 om 14:04

    Hallo Daphne,

    wat een schitterend en herkenbaar blog. Tijdens het lezen was het echt overduidelijk dat het over mij ging, tenminste zo voelde het. Zo druk zijn, dat je te weinig geniet van waar het echt om gaat. Je blog zet je weer op je plaats en spoort mij aan om niet alleen stil te staan bij succesmomenten, maar ook bij geluksmomenten. Vandaag al wel twee gehad, die nu pas echt bij mij binnenkomen. Dank daarvoor, je missie is geslaagd. Wat ik graag verandert zie is dat bedrijven/management meer tijd gaat steken in dingen die echt belangrijk zijn, hun mensen en daar het meeste uithalen, niet alleen voor zichzelf of voor het bedrijf, maar ook voor de ander!

    • admin op 31 januari 2014 om 09:24

      Wow Marion, mijn missie is inderdaad geslaagd. Ik word er helemaal blij van! Geluk ligt dus inderdaad voor je voeten, je hoeft het alleen maar op te rapen.

      Jouw wens voor bedrijven komt naar mijn idee steeds dichterbij. Ik was maandag bij SI-Meetup #7 over ‘Geluk als economische groeikracht’ (http://bit.ly/MD4t9R) waar duidelijk werd dat het bedrijven niet alleen meer gaat om financiële winst op korte termijn maar ook over de vraag ‘wat is er nodig?’ Ik denk dat jou het boekje ‘Klein is het nieuwe groot’ van Caroline Rijnbeek wel aan zal spreken.

  4. Wendy op 30 januari 2014 om 16:35

    Hoi Daphne,
    Mooi blog! “Home is where the heart is”!
    Ik hoop jou straks lid te mogen maken van mijn nieuwe bedrijf die ik hoop ik voor de zomer te gaan lanceren. Een platform voor zelfstandige en startende ondernemers die op zoek zijn naar een plek om bij zichzelf thuis te komen, bij hun geliefde,in hun bedrijf
    en in de wereld. Deze ondernemers wil ik met elkaar in verbinding brengen, een community vormen waarvan de draagkracht vanuit het hart komt. Jij wil uitdragen wat ik als toegevoegde waarde zie in mijn bedrijf. Met open armen ontvang ik je met alles wat jij te bieden heb. Heb je al een website? Liefs, Wendy

    • admin op 31 januari 2014 om 09:30

      Hallo Wendy, wat leuk, ik heb een mooie kaart met ‘Home is where the heart is’ op mijn To-do-boekje geplakt. Het helpt mij om als ik dingen ‘moet’ doen die buiten mijn comfortzone vallen, te beseffen dat me niets kan gebeuren als ik bij mezelf blijf. Als ik thuis ben bij mezelf. En dat is dus waar het jou in je platform precies om gaat. Mooi! Daar wil ik wel meer over horen.

      Op de homepage van deze website zie je mijn andere sites, die straks deels geïntegreerd worden in deze site.
      Tot ziens!

  5. Marja Mathijssen op 11 februari 2014 om 12:08

    Ha Daphne,
    Deze blog, dat ben jij helemaal ten voeten uit. Zoals ik je afgelopen week heb ontmoet. En zoals ik je in de afgelopen jaren heb leren kennen. Eerlijk en heel dicht bij jezelf. Keep up the good work!
    xMarja

    • admin op 12 februari 2014 om 21:56

      Dankjewel Marja voor je mooie woorden.

Laat een reactie achter